Πολύ καλό αυτο τμήμα ΣΝ. Σαν απο τη σκέψη μου να το πηρες.
Mια κάκιστη δήλωση
Ριχάρδος Σωμερίτης
Το Βήμα, 27/11/2007
Ορισμένοι συμπατριώτες μας υπόγραψαν μια κοινή δήλωση αξιώνοντας βέτο σε βάρος της πΓΔ της Μακεδονίας για το NATO και την ΕΕ αν δεν προηγηθεί λύση για το όνομα, καθώς και ένα απροσδιόριστης εθνικότητας, απροσδιόριστου περιεχομένου και απροσδιόριστης ημερομηνίας δημοψήφισμα (πρβλ. «To Βήμα της Κυριακής») ώστε να μην έχουμε μόνο «βέτο». To «βέτο» είναι ένα μέσο αμφισβητούμενης διεθνούς νομιμότητας που κραδαίνει προσπαθώντας τα δύσκολα η κυβέρνηση. Και το δημοψήφισμα είναι σύνθημα που κραδαίνει ο κ. Καρατζαφέρης.
Είναι δικαίωμα οι όποιες απόψεις αλλά είναι επίσης δικαίωμα η κριτική. To περιεχόμενο της δήλωσης δεν χρειάζεται σχολιασμό. Πρόκειται για τη νιοστή επανάληψη των ίδιων αυτιστικών «επιχειρημάτων» που γνωρίζουμε όλοι από τις αρχές της περασμένης δεκαετίας και τις γνωστές διαδηλώσεις. Αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο με ορισμένες «λεπτομέρειες» που αφορούν τα άτομα και όχι τα λεγόμενά τους. «Λεπτομέρεια» πρώτη: τη δήλωση την υπογράφουν διάφοροι στρατιωτικοί και δικαστικοί. Απόστρατοι, συνταξιούχοι ή όχι; Αν υπηρετούν, ποιος τους έδωσε την άδεια να υπογράφουν συλλογικά κείμενα για το τι πρέπει ή δεν πρέπει να πράξει η κυβέρνηση της χώρας; Κι αν είναι απόστρατοι και συνταξιούχοι ποιος πονηρούλης και γιατί «ξέχασε» να το σημειώσει;
«Λεπτομέρεια» δεύτερη. Οι πολίτες που υπόγραψαν τη δήλωση αυτοχαρακτηρίζονται «Έλληνες Μακεδόνες» (κατά το Ελληνοκύπριος;). Πολλοί, όπως για παράδειγμα ο Μητροπολίτης Άνθιμος και ο πρώην υπουργός. Σ. Κούβελας, γνωστά τέκνα της Ηλείας, είναι όμως «Μακεδόνες» επειδή κατοικούν στη Μακεδονία. Πολλοί άλλοι κατάγονται από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία ή την Κρήτη. Αν οι μεν και οι δε, αυτοί ή οι γεννήτορές τους, είχαν επιλέξει για να ζήσουν, εθελοντικά ή αναγκαστικά, μιαν άλλη ελληνική περιοχή θα ήταν Έλληνες Αθηναίοι, Έλληνες Χιώτες ή Έλληνες Καπερνησιώτες. Με ποια λογική αρνούνται το ίδιο δικαίωμα σε όσους δεν είναι Έλληνες αλλά κατοικούν, συχνά μάλιστα πριν από αυτούς, σε τμήματα της γεωγραφικής Μακεδονίας που, με βάση τις διεθνείς συμβάσεις, δεν ανήκουν στην Ελλάδα; Ή στους δικούς μας μειονοτικούς σλαβόφωνους που τους αποκαλούμε «ντόπιους» (αυτό λέει πολλά) και που θέλουν να ονομάζονται Μακεδόνες. «Λεπτομέρεια» τρίτη: ανάμεσα στους τόσους γνωστούς και άγνωστους «επώνυμους» της δήλωσης δεν βρέθηκε κανένας που να θυμάται τους μεγάλους μακεδονικούς αγώνες, στο πώς κατέληξαν στη διαμόρφωση της σημερινής γεωπολιτικής κατάστασης στην περιοχή, στο πώς μοιράστηκε η γεωγραφική Μακεδονία στα τρία, στο πώς οργανώθηκε η συμβατική εθνοκάθαρση με την ανταλλαγή των μακεδονικών πληθυσμών.
Οι δικοί μας ακραίοι εθνικιστές κατάφεραν, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, να μην προχωρήσει η ευρωπαϊκή λύση της σύνθετης ονομασίας.
Οι ακραίοι εθνικιστές της άλλης πλευράς αρνούνται τώρα αυτό που δεν θελήσαμε εμείς τότε. Υπάρχει αδιέξοδο και γίνονται προσπάθειες για να υπάρξει μια «κοινά αποδεκτή λύση». Τόσο εδώ όσο και εκεί οι προσπάθειες αυτές σκοντάφτουν στους λεγόμενους υπερπατριώτες που τόσο δύσκολα, πολλοί από αυτούς, κρύβουν τις πολιτικάντικες, μάλλον ακροδεξιές, υστεροβουλίες τους.
Από την άποψη αυτή οι «Έλληνες Μακεδόνες» δεν πρόσφεραν κάποια καλή υπηρεσία στην πατρίδα που ισχυρίζονται ότι τόσο πολύ λατρεύουν.
http://www.diamet.gr/readText.asp?textID=4704